تبلیغات
پیشرفت درکنار علم وادب
در خبرها اومده بود كه یكی از بازماندگان بمباران شیمیایی حلبچه پس از 21 سال زندگی در ایران به آغوش مادرش بازگشت. ماجرا از این قرار بود كه چند روز پس از بمباران شیمیایی حلبچه كودكی ۴ ماهه كه از این حادثه دلخراش جان سالم بدر برده بود توسط سربازی ایرانی پیدا و به ایران منتقل میشه و در نهایت زنی اهل مشهد سرپرستی این كودك رو به عهده میگیره و بزرگش میكنه. علی به زبان فارسی تكلم میكنه ولی مادر ایرانیش بهش گفته بود كه كرد هستش و از حلبچه اومده.

علی (زیمناكو) بازگشت به خانه بعداز 21 سال-پیشرفت درکنارعلم ودانش

  یكی ۲ روز بعد از بازگشت علی به عراق شبكه بی بی سی پرشین مصاحبه ای با علی رو ترتیب داده بود و یكی از سوالاتی كه ازش پرسید این بود كه چه جوری با مادرت صحبت میكنی (علی قادر به صحبت با زبان مادریش،كردی نیست) و اون در جواب گفت : با نگاهمون صحبت میكنیم. بعد از جواب علی این شعر از ایرج دهقان در ذهنم تداعی شد

  زبانم گـــــــــــــرچه راز دل نمیگفت        نگاهم با تو گـــــرم گفتگو بود

 تو هم ای همچو عمر رفته از دست       گـــــــــل رویت بـــــهار آرزو بود

  یه چیز جالب در مورد این ماجرا كه گفتنش خالی از لطف هم نیست اینه كه مادر ایرانی علی طی این همه سال بود موفق به گرفتن شناسنامه برای علی نشده بود و فقط تونسته بود یه برگه برای علی بگیره كه فقط بتونه به مدرسه بره.




طبقه بندی: بیوگرافی،
برچسب ها: بازگشت به خانه بعد از21سال،
ارسال در تاریخ یکشنبه 1 فروردین 1389 توسط فرشید استادعلی